و پس از مدت شصت و هشت سال قمرى عمر در سنه 1336 هزار و سيصد و سى و شش در نجف وفات كرد « 1 » . * ( 1149 - تولد مجدى ، ملك الكلام كردستانى ) * وى مجد الدّين عبد المجيد بن كريم و خود عالمى عظيم بوده كه در اين سال در سقز متولد شده و در صغر سن بواسطه استعداد فطرى در نظم و نثر قدرتى وافر بهم رسانيده و مسافرت بكردستان و كرمانشاهان و طهران و تبريز و اصفهان نموده و بصحبت بزرگان رسيده ، تا آخر در سنندج متوطن شده و تأليفاتى فراهم فرموده : اول « ديوان اشعار » . دويم « منظومه مجديه » . و آخر در حدود ( 5 - 1344 ) وفات كرده ، چنان‌كه در كتاب « مؤلفين كتب چاپى 4 : س 5 و 6 » تأليف خان‌بابا مشار فرموده . * ( 1150 - تولد شيخ على فومنى رشتى ) * وى فرزند ملا حسين بن ملا محمد على فومنى است . ملا محمد على قاضى نواحى فومنات رشت بوده . فرزندش ملا حسين از علما و زهاد بوده و در سنه 1287 وفات نموده و در كربلا دفن شده . فرزندش شيخ على صاحب عنوان از علماء اين عصر بود ، و او در اين سال در رشت متولد شده و در خدمت چندين نفر از اعاظم علما درس خوانده تا در علوم معقول و منقول

--> ( 1 ) شرح حال نسبة مفصلى از صاحب عنوان در « نقباء البشر : 1053 - 1056 » موجود و آنجا تولدش را در بروجرد در روز دوشنبه 16 ذىالحجه 1268 و وفاتش را در نجف اشرف در ماه رجب 1336 و مدفنش را در صحن شريف مرتضوى نوشته است . م .